Sem, 23 jaar, angst en depressie


Mijn naam is Sem, ben 23 jaar en heb rTMS gevolgd bij Bram Wernsen.
Voordat ik aan deze therapie begon was ik al ongeveer een half jaar gestopt met paroxetine/seroxat (dat mij erg vooruit heeft geholpen, trouwens). Deze heb ik 6 jaar geslikt omdat ik last had van aanwezige angsten, waar ik niet gemakkelijk doorheen kon breken. Hierdoor voelde ik mij lusteloos en bleef mijn wereld erg klein.
Ik had het idee toen ik besloot te stoppen met de medicijnen dat het kwam door heftige gebeurtenissen in mijn leven en wou het zeker een kans geven om weer zonder te proberen. Ook wou ik voor mezelf weten wat er nou precies aan de hand was met me. Dit leek in eerste instantie goed te gaan de eerste paar maanden, maar merkte langzaam aan dat ik me steeds meer begon terug te trekken. Sociale situaties ging ik vermijden en ik ging uiteindelijk het huis niet meer uit. Er was iets in mij aanwezig waar ik voor mijn gevoel niks aan kon doen. Er moest dus wat gebeuren. Medicijnen wou ik niet opnieuw gebruiken, omdat ik er eerst achter wou komen of er therapieën waren die het probleem ‘bij de bron’ konden aanpakken, in plaats van de oneindige symptoom bestrijding.
Door internet kwam ik achter rTMS en kwam snel in contact met Bram. Bij hem kon ik terecht nadat ik een EEG heb laten maken bij Peter de Groot. Een hele sympathieke man en luistert goed naar je verhaal. De resultaten van het EEG had ik samen met hem besproken en het probleem bleek best wel eenduidig en niet zo groot te zijn (terwijl je dat jezelf soms wel wijs maakt). Dit gaf mij al erg veel hoop om aan de therapie te beginnen.
De volgende dag was mijn eerste sessie. Na de kennismaking kon de behandeling starten. Voelt best eigenaardig in het begin, dat tikken, maar went heel snel. Toen de eerste sessie klaar was liep ik naar buiten en het leven leek anders aan te voelen dan voor de behandeling. Dat voelde erg goed, de kleuren leken een stuk scherper te zijn geworden.
Na tien behandelingen heb ik nog een EEG laten maken en daaruit bleek dat de gebieden waarin afwijkingen zichtbaar waren in de eerste EEG te zijn verdwenen. Er kwam een soort opluchting over mij heen die ik nooit meer zal vergeten. Het voelde als een overwinning. De overige tien sessies (van de 20) heb ik netjes afgemaakt.
Bram heeft me bijgestaan in het proces en was naar mijn mening erg nuchter. Hij probeert zo realistisch mogelijk te blijven. Ook als je aangeeft dat je je een stuk beter voelt dan kan hij alsnog sceptisch zijn; hij houdt je niet voor de gek en maakt dingen niet mooier dan ze zijn. Wat ik een gepaste eigenschap vindt voor iemand die dit werk doet.
Ik raad dit de mensen die voor hun gevoel weinig kunnen doen aan hun gemoed, ook al hebben ze van alles geprobeerd. Veel sterkte en succes!
Dankjewel Bram en Peter, ik wens jullie veel geluk toe in de toekomst,
Sem

Man 24 jaar, angst en depressie


Ik wil graag mijn ervaringen met rTMS delen. Ik werd vrij vroeg in mijn leven gediagnosticeerd met een depressie, toen ik ongeveer twaalf jaar oud was. Tijdens mijn jeugd en vroege tienerjaren was het moeilijk om hetzelfde pad dat veel mensen van mijn leeftijd volgden, te volgen. School was altijd heel veeleisend, het leren was niet makkelijk en het maken van vrienden en sociale contacten kwam niet van nature. Dit was te wijten aan mijn sociale angst. Ik werd veel gepest en dit droeg verder bij aan mijn lage gevoel van eigenwaarde. Vanaf mijn dertiende heb ik ongeveer acht jaar lang veel verschillende behandelingen gevolgd. Ik ben al naar verschillende instellingen geweest voor het volgen van Cognitieve Gedragstherapie (CGT), ik ben twee keer opgenomen geweest en kreeg daar medicatie en groepstherapie. Ook heb ik EMDR-therapie gekregen.
Mijn moeder vond uiteindelijk de rTMS therapie online, en hoewel ik zeer sceptisch was na de laatste acht jaar van zeer weinig tot geen resultaat, was ik was bereid om het eens te proberen. De eerste sessie zorgde voor een beetje duizeligheid en wat hoofdpijn, maar na het aanpassen van de intensiteit tijdens de volgende sessie heb ik dit niet meer gehad. De volgende vier of vijf sessies was ik nog steeds vrij sceptisch over de vraag of rTMS echt iets aan het doen was. Na de tiende sessie echter, begon ik verschillen op te merken; Ik viel sneller in slaap sneller, het opstaan was een stuk eenvoudiger geworden en de gebruikelijke mist- en sufheid was langzaam aan het verdwijnen. Ik kon me concentreren op de dingen die ik graag zou willen doen in de loop van de dag. Ik herwon mijn interesse in zaken en hobby’s waaraan ik lang geen tijd aan had besteed. Ik ging sinds lange tijd weer uit en voelde mijzelf wat opklaren. Ik herinner me rond sessie elf of twaalf dat ik op een moment in een overvolle metro stond en waar ik mijzelf letterlijk afvroeg waar de altijd aanwezige angst gebleven was en wanneer het opnieuw zou toeslaan. Dit gebeurde echter niet meer. Op dit punt besefte ik dat ik de juiste beslissing had genomen. TMS gaf me mijn leven terug. Na de twintig sessies die ik heb gehad, voel ik me beter dan ooit. Natuurlijk zijn er nog steeds dagen dat ik zo nu en dan mezelf een beetje down voel, maar deze dagen toestaan en accepteren dat ze normaal zijn helpt mij om uit die sleur van een of twee dagen te komen. Bram heeft me hierbij geholpen om dit te beseffen. Hoewel hij me ook wel eens vertelde dat hij ‘gewoon’ de man de bediening van de machine was, verdient Bram hiervoor krediet. Ik denk dat door met hem te praten, naast de behandeling met de machine, hij me keer op keer een duwtje in de rug heeft gegeven. Hij is een zeer down to earth en betrouwbare man, je voelt je altijd serieus genomen, tenminste dat gevoel had ik. Zo sceptisch als ik was in het begin, zou ik TMS aanraden aan iedereen met een depressie. Het hielp me dingen weer op de rails te zetten, iets waar ik Bram niet genoeg voor kan bedanken.

Update: Het gaat momenteel erg goed, ik heb een baan en sinds een tijdje woon ik op mezelf. Er zijn nog wel periodes dat het iets minder gaat, maar daar ga ik prima mee om.

Vrouw 58 jaar, depressie


Mijn hele leven al heb ik (vrouw, 58) last van sombere periodes. Vaak voel ik me mat. Geregeld schiet ik in een soort vrije val naar beneden en raast het door mijn hoofd: ‘ik wil dood, ik wil dit rotleven niet.’ Er is meestal wel een (kleine) aanleiding, die zie ik ook, maar tegenhouden kan ik het niet. Sinds mijn 25e heb ik al van alles geprobeerd: rogeriaanse, psychoanalytische, contextuele en cognitieve therapie, mindfulness en allerhande pillen. Zeker de laatste jaren helpt een en ander wel wat, maar het is niet genoeg. De psychotherapeut bij wie ik in behandeling ben, had een lezing gehoord van Bram Wernsen over rTMS. Hij opperde dat ik dit misschien eens kon proberen, iets anders dan (weer) praten. Na een intake en een EEG begon de behandeling. Bram had gezegd dat je na zo’n tien keer kon zeggen of het aansloeg. Na de vijfde keer merkte ik nog niets en raakte ik in paniek: ‘ook dit weer niet’. Toch doorgegaan. Rond de achtste sessie merkte ik verandering, ik viel niet meer naar beneden. Ik was eerst heel voorzichtig, durfde het niet echt te vertrouwen. Maar het bleef zo. Ik ben nu bijna 2 maanden verder, de rTMS is inmiddels gestopt, maar ik voel me nog steeds goed. Het matte is er geregeld ook, maar daar kan ik wel mee omgaan, mede door wat ik eerder geleerd heb. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo’n lange periode niet naar beneden ben geklapt. Het vreemde is dat dit niet zo is omdat ik zo ontzettend mijn best doe, maar het gebeurt gewoon niet!
Ik slaap slecht, ook mijn hele leven al. Bram had van tevoren gezegd dat rTMS daar niet op werkt, wel eventueel als bijeffect. Ik hoopte dat ik, als bijeffect van het me beter voelen, toch ook wat beter zou gaan slapen. Dat is niet zo. Ik ga nu proberen dat aan te pakken met behulp van Neurofeedback. Maar ondanks het slechte slapen, wat altijd een heel belang

Sanne 22 jaar met depressie


Ik ben begonnen met rTMS omdat ik al sinds mijn achtste depressieve periodes heb gehad. Vanaf die leeftijd heb ik ook altijd psychische hulp gehad en verschillende therapieën gevolgd. Ik ben zelfs drie keer opgenomen geweest en heb jaren verschillende medicatie geslikt. Niets hielp en tot een half jaar geleden ben ik altijd depressief geweest. Ik en mijn ouders waren erg wanhopig en vroegen ons af of het ooit beter zou gaan met mij. De eerste behandeling vond ik heel spannend. Ik was bang dat de magnetische stootjes pijn zouden doen, maar dat was niet zo. Ik moest twintig minuten stilliggen terwijl ik elke seconde een stootje toegediend kreeg. Tijdens deze twintig minuten kon ik gewoon een gesprek voeren met de psycholoog.
Na de eerste behandeling merkte ik nog niet veel. Ik merkte alleen dat alle kleuren feller waren, want tijdens mijn depressies was alles altijd heel grauw van kleur. Na de tweede behandeling voelde ik me lichter in mijn hoofd en na de derde voelde ik mij een stuk vrolijker. In het weekend na de eerste behandelweek stond ik fluitend op en had ik veel meer energie. Ook mijn omgeving zag al verbetering.
De weken erna merkte ik ook een stijgende lijn. Ik had minder slaap nodig, kreeg meer werk gedaan, alles om mij heen zag er mooier uit en ik voelde meer, voelde me minder afgestompt. In de tweede week heb ik besloten te stoppen met medicatie. In mijn achterhoofd wist ik dat ik het eigenlijk moest afbouwen, maar mijn gevoel zei dat ik het prima aankon. De hele week ging goed en de mensen om me heen vonden me er ook beter uitzien.
Na de vijfde behandeling vulde ik weer de BDI-vragenlijst in. Eerst scoorde ik erg hoog, 48, maar na de vijfde behandeling was mijn score al afgenomen naar 22. Het ging daarna steeds beter. Ik had in de derde week het gevoel dat ik een normaal persoon was en een normaal leven kon leiden. Ik voelde me stabieler en vrolijker. Ik kon mijn geluk niet op, want dit had ik nog nooit ervaren.
Inmiddels heb ik een score onder de 10 op de BDI-vragenlijst en gaat het nog steeds heel goed. Ik heb wel twee keer last gehad van een dipje, maar dat was wel snel over. Volgens mijn behandelaar was het goed dat ik ook een dipje heb ervaren, zodat ik weet dat het niet lang duurt en er niet bang voor hoef te zijn.

Man 39 jaar met OCD klachten uit Ierland


"In de eerste dagen van de rTMS-behandeling voelde ik merkbaar rustiger aan. Na 3 weken behandeling waren mijn angstniveaus met 70% afgenomen en werden obsessies minder intens. Na 4 weken behandeling kon ik weerstand bieden aan dwanghandelingen.

Ik zou rTMS aanraden als een effectieve behandeling voor OCS, die mij zichtbare resultaten bood naarmate de behandeling vorderde. Bovendien biedt Bram gedurende het hele proces uitstekende ondersteuning en advies. "

Man 30 jaar, depressie


Na bijna 3 jaar depressief te zijn geweest en therapieën gevolgd te hebben binnen de reguliere GGZ zonder gewenst resultaat had ik daar geen vertrouwen meer in. Ik ben op zoek gegaan naar alternatieve geneeswijzen en kwam in aanraking met rTMS. De rTMS behandeling klonk voor mij erg logisch en hoopvol. Ik kwam in contact met Bram Wernsen en kon al snel op intake komen. We hebben toen een fijn gesprek gehad en ik had er alle vertrouwen in. Binnen een week kon ik terecht voor een EEG en de week erna konden de behandelingen beginnen. We zijn begonnen met het invullen van een vragenlijst waar ik 43 (van de 63) op scoorde. Ik kwam 3 keer per week bij Bram en ik heb Bram zijn werkwijze als prettig ervaren. De behandeling zelf viel me ook mee, de schokjes zijn in het begin even irritant maar daar wen je al vrij snel aan. Qua bijwerkingen heb ik 3 x wat lichte hoofdpijn gehad, meer niet. Bram is een begripvol en fijn persoon om mee te praten. Na 10 behandelingen was mijn score ´gezakt´ (wat goed nieuws is) naar 25. Na weer 10 behandelingen stond ik op 20. Deze week heb ik mijn laatste behandeling gehad en scoorde ik slechts 14 op de score lijst! RTMS heeft er bij mij voor gezorgd dat ik minder pieker, meer rust heb, meer zin in het leven heb en bijna geen depressieve klachten meer heb. Dit had ik 2 maanden geleden alleen maar kunnen we(r)nsen! Tijdens de behandeling heb ik ook mijn medicatie afgebouwd naar 0 en is rTMS daar zeker een goed vangnet bij geweest.